139 - من عمل بأوامر اللّه أحرز الأجر 8372 . 140 - من عمل بطاعة اللّه ملك 8374 . 141 - من أحسن أفعاله أعرب عن وفور عقله 8418 . 142 - من أهمل العمل بطاعة اللّه ظلم نفسه 8541 . 143 - من أنف من عمله اضطرهّ ذلك إلى عمل خير منه 8619 . 144 - من حسن عمله بلغ من اللّه أمله 8826 . 145 - من سلم من المعاصي عمله بلغ من الآخرة أمله 8834 . 146 - من عجز عن أعماله أدبر في أحواله 8952 . 147 - من قصّر في العمل ابتلاه اللّه سبحانه بالهمّ ، و لا حاجة للهّ فيمن 139 - هر كه به فرامين الهى عمل كند پاداش را بدست آورده است . 140 - هر كه به فرمانبردارى خدا عمل نمايد مالك ( سعادت ) گردد . 141 - هر كه كارهايش را نيكو كند وفور عقلش را اظهار نموده است ( يعنى نيكوئى كردار نشانه فراوانى عقل است ) . 142 - هر كه در عمل به طاعت خدا اهمال كارى كند به نفس خود ستم نموده است . 143 - هر كه از عمل خود ننگ داشته باشد ( و آن را به هيچ وجه نپسندد ) مضطر و ملجأ سازد او را به عملى بهتر از آن . 144 - هر كه عملش نيكو باشد از جانب خدا به اميد و آرزويش برسد . 145 - هر كه عملش از معصيت ها سالم ماند از آخرت به اميد و آرزوى خود برسد . 146 - هر كه از اعمال خود عاجز و ناتوان باشد ( كه نتواند از جهاتى از عهده آن بر آيد ) در حالات خود پشت كرده است ( ترقى نخواهد نمود ) . 147 - هر كه در عمل ( براى خدا و آخرت خود ) تقصير و كوتاهى نمايد خداوند